In de zeventiende eeuw waren er in een aantal steden in Holland, plateelbakkerijen die onder andere
Majolica vervaardigden. Majolica is een gekleurd gedecoreerd aardewerk, waarvoor tinglazuur wordt gebruikt. Dit majolica komt oorspronkelijk uit Spanje en Italië.
De "Vereenigde Oostindische compagnie" importeerde in de 17e eeuw veel Oosters (vnl. Chinees) porselein. Dit porselein, vooral het blauw gedecoreerde werd erg populair. Deze concurrentie, de smaak van het publiek en het moeilijk verlopen van in opdracht vervaardigd porselein in China hadden tot gevolg dat er toen met succes pogingen zijn ondernomen om het porselein te imiteren.
Men wijzigde de bak- en glazuurtechniek en paste Oosterse en andere decoraties toe en ondanks dat het geen porselein was, leek het er veel op en was het een betere kwaliteit dan men gewend was.
Delft kende in de zeventiende eeuw een aantal bierbrouwerijen. Door de uitbreiding van de stad Delft
raakte het kanaalwater verontreinigd en dus niet meer geschikt om bier te brouwen. De aardewerkfabrieken konden zich in deze vrij gekomen bierbrouwerijen vestigen. Er waren op een bepaald moment 32 fabrieken die Delfts aardewerk produceerden. Een van deze fabrieken heette "de Paauw".
In de negentiende eeuw, vanwege de concurrentie van andere fabrieken zoals Wedgewood, waren
de meeste plateelbakkerijen genoodzaakt te stoppen. Het is niet uitgesloten dat er een bepaalde periode geen Delfts aardewerk vervaardigd is.
Het Delfts aardewerk is vandaag de dag nog altijd bekend om zijn specifieke blauwe kleur en het
hoge vakmanschap van de schilders. De Delftse Pauw is een van de weinige aardewerkfabrieken die de traditie van volledig handgeschilderd Delfts aardewerk voortzet.
